Οι περιορισμένες αλλά καθημερινές επιθέσεις του Ιράν υπονομεύουν το σχέδιο του Trump να ελέγξει τις τιμές του πετρελαίου, και της βενζίνης.
Aρκετές ισχυρές εκρήξεις σημειώθηκαν στο νότιο πέρασμα του Στενού του Hormuz, οι οποίες προκλήθηκαν από το γεγονός ότι πετρελαιοφόρα χτυπήθηκαν από νάρκες που είχαν τοποθετηθεί στην θάλασσα…
Αυτό είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο στο Hormuz.
Ταυτόχρονα το Ιράν ξεκίνησε νυχτερινές επιθέσεις σε πετρελαιοφόρα που παραβίασαν τους κανόνες ναυσιπλοΐας που θέτει το Ιράν.
Οι περιορισμένες αλλά καθημερινές επιθέσεις του Ιράν υπονομεύουν το σχέδιο του Trump να ελέγξει τις τιμές του πετρελαίου, και της βενζίνης.
Το αργό πετρέλαιο Brent βρίσκεται πλέον πάνω από τα 105 δολάρια, μια άνοδος που προκλήθηκε άμεσα από τις επιθέσεις του Ιράν σε δεξαμενόπλοια στο Στενό του Hormuz τις τελευταίες νύχτες.
To Ναυτικό του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης έχει στοχεύσει τουλάχιστον επτά «παραβατικά» πετρελαιοφόρα στην στρατηγικής σημασίας υδάτινη οδό του Στενού του Hormuz τις τελευταίες πέντε ημέρες.
Τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης έχουν ανακοινώσει ότι σε αυτές τις επιθέσεις χρησιμοποιήθηκαν πύραυλοι και drones και ότι χτυπήθηκαν περισσότερα από 10 πετρελαιοφόρα.
Σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία, 104 πλοία έχουν δεχθεί επίθεση από τα τέλη Φεβρουαρίου 2026.
Ποιος είναι όμως ο λόγος για τις αυξανόμενες επιθέσεις του Ιράν σε πετρελαιοφόρα που παραβιάζουν τους κανόνες;
Γιατί το Ιράν έχει κλιμακώσει τις επιθέσεις του… είναι στρατηγική αναγκαιότητα
Οι αναλυτές πιστεύουν ότι αυτές οι επιθέσεις δεν αποτελούν απλώς αντίποινα κατά των ΗΠΑ και του ναυτικού αποκλεισμού τους, αλλά έχουν τις ρίζες τους σε μια βαθύτερη ανησυχία για το Ιράν: τη σταδιακή απώλεια στρατηγικού ελέγχου επί του σημαντικότερου σημείου συμφόρησης πετρελαίου στον κόσμο. Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, μετά από κοινές επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ στο έδαφός του, το Ιράν ενίσχυσε τον έλεγχο του Στενού του Hormuz, εμποδίζοντας την ασφαλή διέλευση πλοίων που συνδέονται με ΗΠΑ και Ισραήλ.
Αυτό ανάγκασε τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να υποχωρήσουν
Επίσης, οι περιορισμένες ιρανικές επιθέσεις υπονομεύουν το σχέδιο του Trump να ελέγξει την τιμή του πετρελαίου, και της βενζίνης.
Η τιμή του πετρελαίου Brent έχει πλέον ξεπεράσει τα 105 δολάρια και αυτή η αύξηση της τιμής είναι άμεσο αποτέλεσμα των επιθέσεων του Ιράν σε δεξαμενόπλοια που διέπραξαν παραβάσεις στο Στενό του Hormuz.
Από την άλλη πλευρά, οι Ηνωμένες Πολιτείες περιορίζουν τις εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου επιβάλλοντας ναυτικό αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια από τον Απρίλιο του 2026.
Η Ουάσινγκτον έχει ανακοινώσει ότι θα στοχεύσει ιρανικά δεξαμενόπλοια που ανήκουν στον «σκιώδη στόλο» και θα βοηθήσει στη χρηματοδότηση διαφόρων οντοτήτων της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.
Σε αντάλλαγμα, το Ιράν αυξάνει το οικονομικό κόστος του αποκλεισμού στοχεύοντας δεξαμενόπλοια που συνδέονται με συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή.
Ως εκ τούτου, οι πρόσφατες επιθέσεις του Ιράν σε πετρελαιοφόρα μπορούν να ερμηνευθούν ως στρατηγική αναγκαιότητα, μια αναγκαιότητα που θα μπορούσε να καθορίσει την τύχη ενός πολέμου μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών ή μιας διαπραγμάτευσης και συμφωνίας μεταξύ των δύο: συνέχιση του ελέγχου του Στενού του Hormuz.
Ποιος είναι ο στρατηγικός στόχος του Ιράν;
Ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι ο κύριος στόχος του Ιράν είναι να μετατρέψει το Στενό του Hormuz σε βασικό εργαλείο στις πολιτικές διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Rubio, δήλωσε ότι το Ιράν έχει μετατρέψει την πλωτή οδό σε «εργαλείο πίεσης».
Ο γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν, τόνισε επίσης ότι «το Στενό του Hormuz δεν θα ανοίξει με απειλές ή πιέσεις» και ότι το Ιράν δεν θα υποχωρήσει.
To Ιράν προσπαθεί επίσης να ασκήσει πιέσεις στις ναυτιλιακές εταιρείες και την παγκόσμια οικονομία αυξάνοντας το κόστος της ναυτιλίας.
Τα ασφάλιστρα πολέμου για κάθε ταξίδι με δεξαμενόπλοιο έχουν φτάσει τα 20 εκατομμύρια δολάρια και οι μισθοί του πληρώματος για τη διέλευση από το Στενό του Hormuz έχουν αυξηθεί έως και 100.000 δολάρια το μήνα και με τα bonus έως τα 150.000 δολάρια.
Αυτή η οικονομική πίεση έχει σχεδιαστεί για να αναγκάσει την Ουάσινγκτον να υποχωρήσει από τις πολιτικές κυρώσεων της.
Αυτή η αξιολόγηση δείχνει ότι η στρατηγική προτεραιότητα του Ιράν έχει μετατοπιστεί από το πυρηνικό του πρόγραμμα στον έλεγχο του Στενού του Hormuz και ο έλεγχος του Στενού του Hormuz είναι επί του παρόντος η πιο σημαντική στρατιωτική-στρατηγική προτεραιότητα του Ιράν.
Θα οδηγήσουν όλα αυτά… σε πόλεμο πλήρους κλίμακας;
Μια αξιολόγηση των στρατιωτικών και των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ δείχνει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια βίαιου ανοίγματος του Στενού του Hormuz θα μπορούσε να σύρει την Ουάσινγκτον σε έναν μακρύ, δαπανηρό και φθοροποιό πόλεμο, του οποίου η επιτυχία δεν είναι εγγυημένη.
Ωστόσο, ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι η κλιμάκωση των εντάσεων μπορεί να είναι μια «υπολογισμένη τακτική» για την ενίσχυση των θέσεων και των δύο πλευρών στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, παρά ένα προοίμιο ενός πλήρους πολέμου.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, υιοθετώντας το δόγμα «δεξαμενόπλοιο αντί δεξαμενόπλοιου», θα απαντήσουν σε οποιαδήποτε ιρανική επίθεση, αλλά μέχρι στιγμής έχουν αποφύγει μια πλήρους κλίμακας επιδείνωση της κατάστασης.
Το Ιράν έχει επίσης ελέγξει τις επιθέσεις του αυτό δείχνει ότι ο πόλεμος στο Στενό του Hormuz εξακολουθεί να είναι υπό έλεγχο και δεν έχει, ας πούμε, ξεφύγει από τα χέρια των εμπλεκομένων μερών του.
Ωστόσο, ο κίνδυνος «λανθασμένου υπολογισμού» είναι πάντα σοβαρός.
Οι συνεχιζόμενες επιθέσεις και αντεπιθέσεις μπορούν γρήγορα να ξεφύγουν από τον έλεγχο, ειδικά εάν η μία πλευρά υποστεί βαριές απώλειες.
Η εμπειρία των πολέμων των δεξαμενόπλοιων της δεκαετίας του 1980 δείχνει ότι τέτοιες συγκρούσεις μπορούν εύκολα να παρασύρουν ξένες δυνάμεις σε έναν ευρύτερο πόλεμο.
Οι αναλυτές πιστεύουν ότι στην τρέχουσα κατάσταση, το Στενό του Hormuz έχει γίνει η «πυριτιδαποθήκη» της περιοχής και οποιοδήποτε μικρό περιστατικό θα μπορούσε να αποτελέσει τη σπίθα για έναν ολοκληρωτικό πόλεμο.
Το βέβαιο είναι ότι το μέλλον αυτής της στρατηγικής πλωτής οδού θα έχει καθοριστικό αντίκτυπο όχι μόνο στην παγκόσμια οικονομία, αλλά και στην ειρήνη και την ασφάλεια ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.
www.bankingnews.gr
Αυτό είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο στο Hormuz.
Ταυτόχρονα το Ιράν ξεκίνησε νυχτερινές επιθέσεις σε πετρελαιοφόρα που παραβίασαν τους κανόνες ναυσιπλοΐας που θέτει το Ιράν.
Οι περιορισμένες αλλά καθημερινές επιθέσεις του Ιράν υπονομεύουν το σχέδιο του Trump να ελέγξει τις τιμές του πετρελαίου, και της βενζίνης.
Το αργό πετρέλαιο Brent βρίσκεται πλέον πάνω από τα 105 δολάρια, μια άνοδος που προκλήθηκε άμεσα από τις επιθέσεις του Ιράν σε δεξαμενόπλοια στο Στενό του Hormuz τις τελευταίες νύχτες.
To Ναυτικό του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης έχει στοχεύσει τουλάχιστον επτά «παραβατικά» πετρελαιοφόρα στην στρατηγικής σημασίας υδάτινη οδό του Στενού του Hormuz τις τελευταίες πέντε ημέρες.
Τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης έχουν ανακοινώσει ότι σε αυτές τις επιθέσεις χρησιμοποιήθηκαν πύραυλοι και drones και ότι χτυπήθηκαν περισσότερα από 10 πετρελαιοφόρα.
Σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία, 104 πλοία έχουν δεχθεί επίθεση από τα τέλη Φεβρουαρίου 2026.
Ποιος είναι όμως ο λόγος για τις αυξανόμενες επιθέσεις του Ιράν σε πετρελαιοφόρα που παραβιάζουν τους κανόνες;
Γιατί το Ιράν έχει κλιμακώσει τις επιθέσεις του… είναι στρατηγική αναγκαιότητα
Οι αναλυτές πιστεύουν ότι αυτές οι επιθέσεις δεν αποτελούν απλώς αντίποινα κατά των ΗΠΑ και του ναυτικού αποκλεισμού τους, αλλά έχουν τις ρίζες τους σε μια βαθύτερη ανησυχία για το Ιράν: τη σταδιακή απώλεια στρατηγικού ελέγχου επί του σημαντικότερου σημείου συμφόρησης πετρελαίου στον κόσμο. Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, μετά από κοινές επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ στο έδαφός του, το Ιράν ενίσχυσε τον έλεγχο του Στενού του Hormuz, εμποδίζοντας την ασφαλή διέλευση πλοίων που συνδέονται με ΗΠΑ και Ισραήλ.
Αυτό ανάγκασε τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να υποχωρήσουν
Επίσης, οι περιορισμένες ιρανικές επιθέσεις υπονομεύουν το σχέδιο του Trump να ελέγξει την τιμή του πετρελαίου, και της βενζίνης.
Η τιμή του πετρελαίου Brent έχει πλέον ξεπεράσει τα 105 δολάρια και αυτή η αύξηση της τιμής είναι άμεσο αποτέλεσμα των επιθέσεων του Ιράν σε δεξαμενόπλοια που διέπραξαν παραβάσεις στο Στενό του Hormuz.
Από την άλλη πλευρά, οι Ηνωμένες Πολιτείες περιορίζουν τις εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου επιβάλλοντας ναυτικό αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια από τον Απρίλιο του 2026.
Η Ουάσινγκτον έχει ανακοινώσει ότι θα στοχεύσει ιρανικά δεξαμενόπλοια που ανήκουν στον «σκιώδη στόλο» και θα βοηθήσει στη χρηματοδότηση διαφόρων οντοτήτων της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.
Σε αντάλλαγμα, το Ιράν αυξάνει το οικονομικό κόστος του αποκλεισμού στοχεύοντας δεξαμενόπλοια που συνδέονται με συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή.
Ως εκ τούτου, οι πρόσφατες επιθέσεις του Ιράν σε πετρελαιοφόρα μπορούν να ερμηνευθούν ως στρατηγική αναγκαιότητα, μια αναγκαιότητα που θα μπορούσε να καθορίσει την τύχη ενός πολέμου μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών ή μιας διαπραγμάτευσης και συμφωνίας μεταξύ των δύο: συνέχιση του ελέγχου του Στενού του Hormuz.
Ποιος είναι ο στρατηγικός στόχος του Ιράν;
Ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι ο κύριος στόχος του Ιράν είναι να μετατρέψει το Στενό του Hormuz σε βασικό εργαλείο στις πολιτικές διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Rubio, δήλωσε ότι το Ιράν έχει μετατρέψει την πλωτή οδό σε «εργαλείο πίεσης».
Ο γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν, τόνισε επίσης ότι «το Στενό του Hormuz δεν θα ανοίξει με απειλές ή πιέσεις» και ότι το Ιράν δεν θα υποχωρήσει.
To Ιράν προσπαθεί επίσης να ασκήσει πιέσεις στις ναυτιλιακές εταιρείες και την παγκόσμια οικονομία αυξάνοντας το κόστος της ναυτιλίας.
Τα ασφάλιστρα πολέμου για κάθε ταξίδι με δεξαμενόπλοιο έχουν φτάσει τα 20 εκατομμύρια δολάρια και οι μισθοί του πληρώματος για τη διέλευση από το Στενό του Hormuz έχουν αυξηθεί έως και 100.000 δολάρια το μήνα και με τα bonus έως τα 150.000 δολάρια.
Αυτή η οικονομική πίεση έχει σχεδιαστεί για να αναγκάσει την Ουάσινγκτον να υποχωρήσει από τις πολιτικές κυρώσεων της.
Αυτή η αξιολόγηση δείχνει ότι η στρατηγική προτεραιότητα του Ιράν έχει μετατοπιστεί από το πυρηνικό του πρόγραμμα στον έλεγχο του Στενού του Hormuz και ο έλεγχος του Στενού του Hormuz είναι επί του παρόντος η πιο σημαντική στρατιωτική-στρατηγική προτεραιότητα του Ιράν.
Θα οδηγήσουν όλα αυτά… σε πόλεμο πλήρους κλίμακας;
Μια αξιολόγηση των στρατιωτικών και των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ δείχνει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια βίαιου ανοίγματος του Στενού του Hormuz θα μπορούσε να σύρει την Ουάσινγκτον σε έναν μακρύ, δαπανηρό και φθοροποιό πόλεμο, του οποίου η επιτυχία δεν είναι εγγυημένη.
Ωστόσο, ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι η κλιμάκωση των εντάσεων μπορεί να είναι μια «υπολογισμένη τακτική» για την ενίσχυση των θέσεων και των δύο πλευρών στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, παρά ένα προοίμιο ενός πλήρους πολέμου.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, υιοθετώντας το δόγμα «δεξαμενόπλοιο αντί δεξαμενόπλοιου», θα απαντήσουν σε οποιαδήποτε ιρανική επίθεση, αλλά μέχρι στιγμής έχουν αποφύγει μια πλήρους κλίμακας επιδείνωση της κατάστασης.
Το Ιράν έχει επίσης ελέγξει τις επιθέσεις του αυτό δείχνει ότι ο πόλεμος στο Στενό του Hormuz εξακολουθεί να είναι υπό έλεγχο και δεν έχει, ας πούμε, ξεφύγει από τα χέρια των εμπλεκομένων μερών του.
Ωστόσο, ο κίνδυνος «λανθασμένου υπολογισμού» είναι πάντα σοβαρός.
Οι συνεχιζόμενες επιθέσεις και αντεπιθέσεις μπορούν γρήγορα να ξεφύγουν από τον έλεγχο, ειδικά εάν η μία πλευρά υποστεί βαριές απώλειες.
Η εμπειρία των πολέμων των δεξαμενόπλοιων της δεκαετίας του 1980 δείχνει ότι τέτοιες συγκρούσεις μπορούν εύκολα να παρασύρουν ξένες δυνάμεις σε έναν ευρύτερο πόλεμο.
Οι αναλυτές πιστεύουν ότι στην τρέχουσα κατάσταση, το Στενό του Hormuz έχει γίνει η «πυριτιδαποθήκη» της περιοχής και οποιοδήποτε μικρό περιστατικό θα μπορούσε να αποτελέσει τη σπίθα για έναν ολοκληρωτικό πόλεμο.
Το βέβαιο είναι ότι το μέλλον αυτής της στρατηγικής πλωτής οδού θα έχει καθοριστικό αντίκτυπο όχι μόνο στην παγκόσμια οικονομία, αλλά και στην ειρήνη και την ασφάλεια ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών